Beton to jeden z najczęściej wykorzystywanych materiałów budowlanych, który powstaje z cementu, wybranego kruszywa oraz wody. Jego najważniejszym parametrem technicznym jest wytrzymałość zarówno na ściskanie, jak i zginanie. Decyduje ona bowiem o nośności i stabilności wykonanej z betonu konstrukcji – np. domu jednorodzinnego albo nawierzchni drogi. Do szybkiej weryfikacji wspomnianego elementu służą przede wszystkim metody nieniszczące, w tym zwłaszcza ta oparta na zastosowaniu sklerometru Schmidta, zwanego potocznie młotkiem.
Młotek Schmidta to mobilne urządzenie przeznaczone stricte do badania wszelkich konstrukcji z betonu (a właściwie ich warstwy przypowierzchniowej). Waży około 1 kg, dlatego jest wyjątkowo poręczny. Zasada jego działania polega w ogromnej mierze na ocenie zmiany energii bijaka bezpośrednio po odskoku od konkretnej powierzchni. Jest to zatem technika typowo dynamiczna. W pierwszej kolejności specjalista musi umiejętnie uderzyć stalowym trzpieniem w dany element – oczywiście z określoną siłą. Przyrząd rejestruje wówczas na skali wielkość odskoku, która jest wyrażona liczbą odbić. Świadczy ona o poziomie odporności betonu na uszkodzenia o charakterze mechanicznym.
Kluczowa zaleta metody z użyciem młotka Schmidta to jej nieinwazyjność, czyli brak ryzyka naruszenia struktury wewnętrznej weryfikowanego obiektu. Oprócz tego duże znaczenie ma fakt, że pomiar może zostać z powodzeniem wykonany wielokrotnie na rozległej powierzchni, a na dodatek ze zróżnicowaną energią uderzeniową. Najbardziej powszechną wadą wykrywaną w ten sposób jest odspojenie.
